Skąd się bierze łupież? Łupież, wbrew powszechnie panującemu przekonaniu, nie występuje tylko na głowie. Zmiany pojawiać się mogą bowiem także na klatce piersiowej, tułowiu czy kończynach. Cechą łączącą wszystkie rodzaje łupieżu jest swędzenie skóry oraz łuszczenie się naskórka.

Łupież to efekt zarażenia się drożdżakami gatunku Pityrosporum Ovale. Taki łupież rozwija się na fragmentach skóry, wyposażonych w gruczoły łojowe. Zazwyczaj więc najczęściej spotykany łupież na głowie, związany jest z łojotokiem. Postać sucha ma miejsce wówczas, gdy z głowy sypią się białe płatki naskórka, a tłusta w momencie, gdy zmiany są tłustawe i żółtawe. Rzadziej pojawia się łupież o podłożu wirusowym, bakteryjnym czy alergiczny.

Łupież pstry

Łupież pstry wywoływany jest przez drożdżaki Pityrosporum Ovale. Zazwyczaj pojawia się w okresie dojrzewania, kiedy gruczoły łojowe są najbardziej aktywne. Objawia się to białymi plamkami, które z czasem zlewają się w większe plamy. Rozwojowi tego rodzaju łupieżu sprzyja nadmierna potliwość organizmu. Najczęściej pojawia się w okresie pochorobowym, gdy organizm jest osłabiony lub w trakcie kuracji sterydowej. Chorobę leczy się przede wszystkim maściami przeciwgrzybicznymi. Niekiedy konieczne może być także podanie doustnych leków przeciwgrzybicznych. Po wyleczeniu należy zachować szczególną higienę w celu zapobiegnięcia powrotowi zakażenia.

Łupież różowy Gilberta

Łupież różowy nazywany jest często łupieżem Gilberta. Objawia się różowymi plamami na ciele oraz kończynach, w szczególności na klatce piersiowej. Plamki szybko rozprzestrzeniają się i w ciągu dwóch tygodni pokryte jest nimi w zasadzie całe ciało. Łupież Gilberta atakuje zarówno osoby w wieku dojrzewania, jak i dorosłe. Prawdopodobnie wywoływany jest przez wirus i trwa około 5-6 tygodni.

Łupież rumieniowy

Łupież rumieniowy atakuje z kolei przede wszystkim mężczyzn. Jego objawami są ciemnoczerwone plamy w okolicach moszny i na udach. Zazwyczaj towarzyszy temu także łuszczenie się naskórka. Tę odmianę łupieżu wywołują bakterie maczugowca. Choroba trwać może nawet kilka miesięcy i wymaga leczenia antybiotykami, podawanymi miejscowo i ogólnie.

Łupież biały

Łupież biały pojawia się głównie u osób młodych i ma podłoże alergiczne. Wielu lekarzy traktuje je jako rodzaj topowego zapalenia skóry. Drobne, złuszczające się plamki pojawia się na twarzy, szyi, kończynach i tułowiu. Łupież ten leczony jest przede wszystkim przez kremy natłuszczające przeznaczone do skóry atopowej. Czasem wykorzystuje się też maści z antybiotykami.

Jak zapobiegać łupieżowi

Często przyczyną łupieżu jest osłabienie organizmu, bądź niewłaściwa dieta. Osoby ze skłonnością do łupieżu powinny dostarczać do organizmu niezbędnych minerałów. Warto spożywać więc figi, soję, fasolę, pestki słonecznika, orzechy, banany, ryby, warzywa liściaste, ziemniaki, cytrusy, jajka, mięso oraz drób. W trakcie trwania choroby można sięgnąć też po gotowe preparaty witaminowo-mineralne. Kiedy domowe metody leczenia nie poskutkują konieczna jest zawsze wizyta u dermatologa-trychologa. Uporczywy i powracający łupież bywa bowiem oznaką większych problemów w organizmie.