Jak leczyć hemoroidy zewnętrzne?

Jaka jest najważniejsza przyczyna hemoroidów? Hemoroidy zewnętrze, nazywane w medycynie żylakami odbytu, to częsta dolegliwość wynikająca głównie z niewłaściwej diety, czy siedzącego trybu życia. Aktualnie hemoroidy są jedną z najczęściej występujących dolegliwości u osób dorosłych i stanowią główny problem dzisiejszej medycyny, a co za tym idzie powszechnie uważane są już za chorobę cywilizacyjną. Hemoroidy zewnętrzne najczęściej rozpoznawane są z powodu charakterystycznych objawów: bólu, świądu, czy nawet krwawienia z okolic odbytu. Na szczęście istnieje szereg metod leczniczych, które odpowiednio dopasowane pozwalając na skuteczne leczenie hemoroidów i zminimalizować wystąpienie potencjalnych powikłań.

Główne kryterium klasyfikacji zaawansowania hemoroidów zewnętrznych stanowi stopień wypadania guzków krwawniczych, dopiero na tej podstawie podejmowana jest decyzja o sposobie leczenie schorzenia.

Leczenie niefarmakologiczne

Istotą leczenie niefarmakologicznego hemoroidów zewnętrznych jest:

  • dieta,
  • aktywność fizyczna,
  • spożywanie odpowiedniej ilości płynów (od 2 do 2,5 l / dobę).

Bardzo ważne jest, by w przypadku występowania hemoroidów dieta bogata była w błonnik, a uboga w produkty zapierające, takie jak ryż, czy kakao. Można również sięgnąć po suplementację błonnika, a w sytuacji, gdy nie dojdzie do poprawy środki zmiękczające stolec i takie, które ułatwiają defekację.

W takiej sytuacji pomocne mogą okazać się również zdobywające popularność produkty Procto Vitale. To połączenie najlepszych ziół, które pomagają pozbyć się problemu z hemoroidami. Skutecznie rozprawiają się z nimi, głównie poprzez likwidację męczących dolegliwości tj. bóle, swędzenie, czy pieczenie. Co najważniejsze Procto Vitale jest naturalnym i bezpiecznym produktem, niezawierającym żadnych substancji chemicznych, a więc może być stosowany przez osoby w różnym wieku.

Prócz modyfikacji nawyków żywieniowych, ważne jest również zmian nawyków towarzyszących defekacji, a mowa tu głównie o unikaniu wstrzymywania defekacji, czy naturalnego odruchu parcia na stolec, nie przebywaniu w toalecie dłużej niż to konieczne oraz dbaniu o szczególną higienę okolic odbytu.

Istotne w leczeniu hemoroidów okazują się również ćwiczenia mięśni krocza, które polegają na ich napinaniu z jednoczesnym zaciskaniem zwieracza odbytu.

Leczenie instrumentalne

Leczenie instrumentalne jest niczym innym jak inwazyjnym leczenie nieoperacyjnym. Polega ono przede wszystkim na zapobieganiu wypadaniu guzków krwawniczych poprzez zmianę struktury ich podłoża lub też zapobieganiu obrzękowi i zaburzeniom przepływu krwi przez rozciąganie. W tego typu leczeniu stosowane są również bardziej radykalne metody, jak chociażby przecinanie mięśnia zwieracza wewnętrznego lub wycięcie powiększonych poduszeczek naczyniowych. Zabiegi takie zazwyczaj wykonywane są ambulatoryjnie przez specjalistę w odpowiednio wyposażonym gabinecie.

Do zabiegów leczenia instrumentalnego zalicza się:

  • Skleroterapię – wstrzykiwanie do warstwy podśluzówkowej leków zwłókniających;
  • Diatermię jednobiegunową i niskonapięciową – oddziaływanie na guzki prądem o niskim napięciu;
  • Metodę Barrona (tzw. gumowe podwiązki) – polega na założeniu u podstawy guzka ciasnego pierścienia (ligatora) powodującego zahamowanie ukrwienia guzka i jego martwicę;
  • Krioterapię – oddziaływanie na guzek niską temperaturą ciekłego azotu lub podtlenku azotu;
  • Koagulację w podczerwieni – naświetlenie guzka koagulatorem podczerwieni;
  • Elektrokoagulację bipolarną – oddziaływanie na guzek hemoroidalny energią elektryczną prądu biegnącego pomiędzy dwiema czynnymi elektrodami;
  • Technikę laserową – metoda podobna do koagulacji w podczerwieni, powoduje martwicę w proksymalnej części guzka.

Leczenie operacyjne

Aktualnie uważa się, że jedynie 5-10% pacjentów, u których zdiagnozowano hemoroidy zewnętrzne wymaga leczenia operacyjnego. Zazwyczaj pacjenci klasyfikujący się do zabiegu chirurgicznego to ci, u których wykryto IV stopień zaawansowania choroby hemoroidalnej, z istniejącymi innymi schorzeniami patologicznymi, a także ci, u których leczenie zachowawcze i instrumentalne nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. W takiej sytuacji konieczna jest operacja, a ta ma różne odsłony.

  • Operacja Milligana-Morgana – najczęściej stosowana metoda, polegająca na wycięciu chorobowo zmienionych guzków, podkłuciu szypuły naczyniowej z pozostawieniem do wygojenia miejsc po ich usunięciu.
  • Operacja Whitehada – polega na cylindrycznym wycięciu błony śluzowej wraz z tkanką hemoroidalną.
  • Operacja Parksa, Fergusona – polega na wycięciu tkanki hemoroidalnej z wysokim podwiązaniem szypuły naczyniowej guzka.
  • Operacje polegające na selektywnym podwiązaniu naczyń doprowadzających lokalizowanych za pomocą mikrosondy dopplerowskiej.
  • Operacja Longo – jest to hemoroidektomia z użyciem staplera okrężnego.

Każda z wyżej wymienionych metod leczenia hemoroidów zewnętrznych jest skuteczna, pod warunkiem, że stopień zaawansowania schorzenia zostanie prawidłowo rozpoznany, a metoda leczenia właściwie dopasowana do pacjenta.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (1 vote cast)
Jak leczyć hemoroidy zewnętrzne?, 5.0 out of 5 based on 1 rating

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *